Publicaties en Beeld

ICT is een betrouwbare en accurate bron van informatie over Tibet.

Home  >  Publicaties & Beeld  >  Kernthema's  >  Protesten en hardhandig optreden  
   

Protesten en hardhandig optreden. De transformatie van het politieke landschap van Tibet sinds maart 2008

INTERNATIONAL CAMPAIGN FOR TIBET
www.savetibet.nl


April 2008, Tibet.
Nomaden te paard galopperen langs een ruig pad naar een klein stadje, een monnik heeft zijn vuist opgeheven in de lucht en roept: "Breng de Dalai Lama terug naar Tibet". De menigte om hem heen roept instemmend. Het wazige beeld verplaatst zich, en we zien Tibetanen een rode Chinese vlag neerhalen, en de verboden Tibetaanse nationale vlag hijsen, twee sneeuwleeuwen geflankeerd door het Himalaya gebergte.

Het dappere protest van de nomaden en monniken van Amchok Bora in Oost-Tibet (die behalve in China op YouTube kan worden bekeken) is een van de bepalende beelden van de protesten, die het Tibetaanse plateau sinds 10 maart van 2008 overspoeld hebben, toen honderden monniken in Lhasa de straat op gingen. Deze vloedgolf van protesten is de belangrijkste opstand tegen de Chinese overheersing in Tibet geweest in meer dan een halve eeuw en heeft op dit moment nog onbekende gevolgen voor de Chinese regering in Tibet. In de maanden direct na maart 2008 vonden in tenminste 52 locaties op provinciaal niveau in Tibetaanse gebieden van China een of meer protesten plaats, evenals in Chengdu (de hoofdstad van de provincie Sichuan), Lanzhou (de hoofdstad van de provincie Gansu), en Peking, waar Tibetaanse studenten een stille wake hielden voor hen die gewond raakten of gedood werden bij het hardhandige Chinese optreden.

Een nieuwe cyclus van protesten is opgelaaid door de repressie, die volgde op de protesten in maart 2008 en door het invoeren van een geïntensiveerde 'patriottische heropvoedings'-campagne, die een belofte van trouw aan de Chinese regering en het afzweren van de Dalai Lama vereisen. Een voorbeeld van de repressie is dat in mei 2008 meer dan 80 nonnen werden opgesloten in het Tibetaanse gebied Kardze (Chinees: Ganzi), Sichuan, vanwege een vreedzaam protest tegen de gewelddadige onderdrukking en omdat ze opriepen tot de terugkeer van de Dalai Lama naar Tibet. (Zie ICT Report: [1]). Ondanks de nog steeds van kracht zijnde repressieve onderdrukking en de harde straffen voor andersdenkenden, zijn Tibetanen betrekkelijk sinds de eerste opstand consequent doorgegaan met protesten. Sinds 2008 vonden ongeveer 300 protesten plaats.

De protesten in het voorjaar van 2008 en de voortdurende onvrede onthullen de mislukking van het Tibet-beleid van de centrale overheid. Peking heeft tientallen jaren van onbelemmerde controle in Tibet gehad om goed bestuur in te voeren in overeenstemming met de culturele prioriteiten van het Tibetaanse volk. Welke maatstaf dan ook gehanteerd wordt, ze is daar niet in geslaagd. Terwijl Peking haar aanpak uit het tijdperk van de Culturele Revolutie in het grootste deel van China achter zich heeft gelaten, heeft zij in Tibet een nieuw harde lijn beleid ingesteld met als doelwit de Tibetaanse boeddhistische identiteit en de meest zichtbare leiders daarvan. Patriottisch onderwijs is een instrument geworden voor het verspreiden van de overheidspropaganda, de Tibetaanse taal is gedegradeerd in gebruik en vervangen door Mandarijn Chinees, en er is een toenemende instroom van Chinese migranten, die de Tibetaanse bevolking verder marginaliseren. Dit alles heeft kunnen plaatsvinden door het ontbreken van waarborgen die de Tibetaanse middelen van bestaan en het kwetsbare milieu kunnen beschermen (voor meer informatie verwijzen wij u naar ICT briefing paper  "Tibetaanse marginalisering").

In het voorjaar van 2008 werd er voor het Tibetaanse volk een breekpunt bereikt en, terwijl ze hun leven riskeerden om hun standpunt kenbaar te maken, stuwden ze Tibet naar de top van de internationale nieuwsagenda. Ze dwongen regeringen en staatshoofden Tibet te zien als een internationaal probleem, alleen oplosbaar met politieke middelen. De boodschap van de Tibetaanse protesten was: de Dalai Lama, en niet de Chinese overheid, vertegenwoordigt de Tibetaanse belangen.

De Chinese overheid heeft op de protesten gereageerd met een enorme troepeninzet op het Tibetaanse plateau. Monniken en nonnen waren het belangrijkste doelwit en kloosters werden afgesloten en omringd door gewapende soldaten. Duizenden Tibetanen uit alle lagen van de bevolking zijn simpelweg verdwenen. In minder dan zes maanden na de eerste opstand was uit bijna ieder Tibetaans gezin iemand verdwenen in Lhasa. Mensen sliepen daar een jaar later nog steeds in hun kleren omdat ze bang waren voor een klop op de deur in het midden van de nacht. Onlangs zijn de Chinese autoriteiten begonnen met het vervolgen van Tibetaanse intellectuelen en kunstenaars, die - ondanks de risico's - in hun uitlatingen hun Tibetaanse identiteit hebben uitgedragen in de culturele opleving, die volgde op de protesten.

Toch lijkt van de bijna 300 protesten op het Tibetaanse plateau, sinds monniken uit Lhasa op 10 maart 2008 hun vreedzame protest voerden, alleen de uitbarsting op 14 maart in Lhasa te zijn uitgelopen op ernstig geweld. Zeker, er waren andere incidenten die hebben geleid tot schade aan particulier eigendom en die gerichte waren tegen politiebureaus of andere symbolen van aanwezigheid van de Chinese overheid in Tibet. Zo zijn er bijvoorbeeld duizenden Chinese vlaggen van palen afgerukt en vernietigd. Van officiële zijde of andere bronnen zijn er geen waarneembare aantallen Tibetanen of politie en ander personeel van veiligheidsdiensten gemeld die gewond of gedood zijn in de protesten. Tibetaanse bronnen hebben echter geschat dat meer dan 200 Tibetanen door beveiligingspersoneel zijn gedood tijdens het hardhandige optreden.

In de weken en maanden na de protesten heeft de Chinese regering een groot deel van Tibet van de buitenwereld afgesloten. Slechts een klein aantal buitenlandse journalisten en toeristen mocht naar binnen tot na de afsluiting van de Olympische Spelen in Peking in augustus 2008 en een reeks gevoelige verjaardagen - met inbegrip van de 50ste verjaardag van de mislukte opstand in Lhasa op 10 maart 1959 en de 50ste viering van de Chinese overheersing in Tibet, die de Chinese overheid herdacht met de 'Slaven Emancipatie Dag' op 28 maart 2009. Ten tijde van deze gevoelige data, lanceerde de Chinese overheid een ‘harde aanpak’-campagne, en stationeerde ongeveer 700.000 agenten van de ‘People’s Armed Police’ in Tibet om de orde te bewaren. ‘De Tibetanen zetten echter hun protesten voort, met meer passieve vormen van verzet, waaronder een landbouwboycot en een campagne om Losar (Tibetaans Nieuwjaar) niet te vieren als rouw voor Tibetanen, die gedood zijn tijdens de 2008 protesten en de hardhandige onderdrukking (zie ICT-rapport: zie [2])

Tibet staat op een keerpunt in haar geschiedenis en de toekomst van het Tibetaanse volk staat op het spel. Het Chinese leiderschap moet nadenken over het falen van haar strategie voor Tibet en de mate waarin de Tibetaanse klachten voortkomen uit een diepgeworteld gevoel van nationale identiteit en vervreemding. Het is op lange termijn in het belang van China om haar rol te erkennen in de dynamiek die geleid heeft tot de huidige instabiliteit op het Tibetaanse plateau.

De internationale gemeenschap heeft een belangrijke rol te spelen door ervoor te zorgen dat de Chinese regering volledige verantwoording aflegt over de protesten in het voorjaar van 2008 en de gevolgen daarvan, en vooruitgang boekt in een inhoudelijke, zinvolle dialoog met de enige legitieme vertegenwoordiger van het Tibetaanse volk, de Dalai Lama. Tibetanen hebben hun leven op het spel gezet voor niets minder dan dat.
Voor actuele rapporten over de zich verder ontwikkelende situatie in Tibet, zie [3]. Voor een volledig verslag van de protesten in het voorjaar van 2008 en het hardhandige optreden dat daarop volgde, zie de ICT-rapporten "Tibet at a Turning Point 'en' A Great Mountain burnt by Fire" - beide beschikbaar op www.savetibet.org).

Links:
[1]   Meer dan 80 nonnen vastgehouden na vreedzame protesten in Kham
[2]   Tension in Tibet as Tibetans mark New Year with prayers for the dead
[3]   www.savetibet.org/media-center/tibet-in-the-news



DONEER AAN ICT!