Publicaties en Beeld

ICT is een betrouwbare en accurate bron van informatie over Tibet.

Home  >  Publicaties & Beeld  >  Kernthema's  >  China’s Controle over Informatie  
   

China’s Controle over Informatie

INTERNATIONAL CAMPAIGN  FOR TIBET
www.savetibet.nl


De Chinese overheid gebruikt een mix van propaganda, desinformatie en repressie om de vrije meningsuiting te onderdrukken en een positief beeld van haar optreden in Tibet aan de buitenwereld te presenteren. Door de hele Volksrepubliek China heen oefenen de Chinese autoriteiten een grote mate van controle uit over de stroom van informatie. In april 2010 probeerde de Chinese regering door een herziening van haar "State Secrets Law" om haar greep op informatie te versterken door bepalingen op te nemen die specifiek zijn toegespitst op het belemmeren van de informatievrijheid door middel van informatie- en communicatie technologieën. Hoewel de Chinese regering niet openlijk toegeeft dat het censuur toepast op het internet, is dit algemeen bekend bij het Chinese publiek, dat uit vrees voor represailles vaak zelfcensuur betracht en websites vermijdt met onderwerpen zoals democratie, de Dalai Lama en het incident op het Tiananmenplein in 1989. Staatscensuur en onderdrukking van de vrije meningsuiting zijn wijd verspreid over de gehele Volksrepubliek China.

Ondanks beloften voor vrije toegang van de pers aan de internationale gemeenschap en het Internationaal Olympisch Comité in de aanloop naar de Olympische Spelen, dwongen Chinese functionarissen in het voorjaar en de zomer van 2008 in Tibet een media ‘blackout’ af, waardoor slechts een select aantal, op de voet gevolgde delegaties toegang kreeg tot vooraf bepaalde gebieden in Tibet. In het zicht van deze beperkingen bleven Tibetanen zich uitspreken, en onderbroken sommige van hen deze door de overheid georganiseerde reizen met oproepen voor mensenrechten en de terugkeer van de Dalai Lama (zie ICT-rapport: [1] ).
Zonder vrije toegang voor de media in Tibet en met strenge straffen voor het verspreiden van laagdrempelige informatie - zoals het simpelweg voeren van een telefoongesprek met een vriend buiten Tibet of het verzenden van een e-mail -  is het moeilijk om een nauwkeurig beeld van de situatie ter plekke te krijgen.

Na de demonstraties van maart 2008 veroordeelden de autoriteiten een Tibetaanse vrouw van in de dertig tot vijf jaar gevangenisstraf voor het via de telefoon en internet doorgeven van nieuws over de situatie in Tibet aan de buitenwereld (zie: [2]).
De behandeling van de demonstraties van maart 2008 door de Chinese media was een duidelijk voorbeeld van het beleid van de Chinese regering om de berichtgeving te vervormen om aan haar eigen belangen tegemoet te komen. Naast censuur op informatie op het internet, werden TV en gedrukte persberichten bewerkt in overeenstemming met de partijlijn. Na de demonstraties in Tibet van maart 2008 werd de meeste internetberichtgeving die onbewerkt beeldmateriaal toonde van de gebeurtenissen in heel China en Tibet geblokkeerd, met uitsluiting van door de staat goedgekeurde stukjes, die gebruikt werden om de onrust af te schilderen als "gewelddadige rellen."

Op een vergelijkbare manier riepen functionarissen, in een richtlijn van het propaganda departement met betrekking tot de Chinese berichtgeving over de Aardbeving in Yushu in april 2010, journalisten op om "te praten over de aardbeving in 'wetenschappelijke termen’, geen kritiek te leveren op het bureau dat zich bezig houdt met het voorspellen van aardbevingen; zich niet te veel te richten op de inspanningen van boeddhistische monniken om de slachtoffers te helpen, en extra verslag te doen over de verzoeken om donaties van het staatsbedrijf CCTV" (Zie: Reporters Without Borders’, onder [3])

Los van het censureren van de pers breiden Chinese autoriteiten hun inspanningen uit naar doelgroepen buiten China om de internationale opinie over hun acties in Tibet te beïnvloeden. Het Tibetaanse Paviljoen op de Expo 2010 in Shanghai richtte zich op het "Nieuwe Tibet, Beter Leven" en speelden uitingen van het "patriottisme van het Tibetaanse volk" en het succes van ontwikkelingsprojecten, zoals de Qinghai-Tibet spoorweg een belangrijke rol. Echter, de demonstraties van 2008 en tal van onafhankelijke rapporten getuigen van een heel andere werkelijkheid (zie: [4] ). Een belangrijk deel van het propagandabeleid van de Chinese overheid is dat officiële staatsdelegaties van Tibetologen naar westerse landen reizen om de Chinese ontwikkelingsinspanningen in Tibet uiteen te zetten en de Dalai Lama te belasteren als een reactionaire, staatsgevaarlijke separatist. Deze delegaties nodigen westerlingen vaak uit om "zelf te gaan kijken", hoewel de Chinese regering verzoeken van de pers en regeringsdelegaties voor volledige toegang om Tibet te bezoeken veelal afwijst.

Links:
[1]   Monniken uiten hun bezorgdheid over Chinese beweringen over wapenvondsten, en over de Olympische Spelen
[2]   Tibetaan veroordeeld voor het versturen van sms en email berichten
[3]   PROPAGANDA DEPARTMENT SETS RULE FOR COVERING SHANGHAI EXPO AND QINGHAI EARTHQUAKE
[4]   Bold report by Beijing scholars reveals breakdown of China’s Tibet policy



DONEER AAN ICT!