Nieuws en Agenda

ICT is een organisatie die het laatste nieuws en de ontwikkelingen rond Tibet naar buiten brengt.

Klik hier voor een overzicht van alle activiteiten

Hier een overzicht van alle ICT ACTIVITEITEN!

Home  >  Nieuws en Agenda  >  Nieuwsoverzicht  >  2018  >  Maart  >  Verklaring van de President of the Centrale Tibetaanse Administratie op de 59ste herdenking van de Tibetaanse Nationale Dag van Opstand  
   

10-03-18

Verklaring van de President of the Centrale Tibetaanse Administratie op de 59ste herdenking van de Tibetaanse Nationale Dag van Opstand

Negenenvijftig jaar geleden, op deze dag in Lhasa, de hoofdstad van Tibet, vormden duizenden Tibetanen een reusachtige menselijke keten rond de Norbulingka, het zomerpaleis van Zijne Heiligheid de Dalai Lama, om hem en hun land te beschermen. Tibetanen uit alle lagen van de bevolking, verenigd door hun ontembare Tibetaanse geest, organiseerden een onverzettelijke, maar vreedzame en historische opstand tegen de door de Volksrepubliek China opgelegde illegale bezetting van Tibet. In de daarop volgende dagen en weken onderdrukte het Chinese leger de vreedzame opstand op brute wijze, met de dood van duizenden Tibetanen als gevolg.

 

Wij staan hier vandaag in dezelfde onverzettelijke geest om de 59ste gedenkdag van de Tibetaanse Nationale Opstand Dag te herdenken en om alle Tibetanen, die hun leven hebben opgeofferd voor de vrijheid van onze natie eer te betonen. Ondanks de voortdurende en toenemende repressie hebben Tibetanen in Tibet met niet aflatende overtuiging hun verzet tegen het repressieve beleid van de Chinese overheid tot uitdrukking gebracht. We zijn getuige geweest van een aanhoudende stroom van vreedzame protesten over de laatste vijf decennia, met als meest bekende, die van 1987, 1988, 1989 en 2008.

 

Dit jaar markeert ook de 30ste herdenkingsdag van de protesten van 1988 en de 10de herdenkingsdag van de opstanden in 2008 over heel Tibet, waarbij Tibetanen een noodkreet slaakten voor vrijheid, en hun waarachtige en legitieme grieven tegen China's aanhoudende bezetting van Tibet kenbaar maakten. 

 

Recente berichten wijzen op een grote militaire opbouw en grote aantallen veiligheidstroepen in Tibet, met name rond de hoofdstad Lhasa. Sinds de bezetting van Tibet heeft de Chinese overheid Tibetanen voortdurend onderworpen aan alles nietsontziend repressief beleid. Het rapport van Freedom House van 2016 en 2017 rangschikt Tibet als het het op een na minst vrije land na Syrië. De situatie in Tibet is slechter dan in Noord-Korea, Zuid-Sudan en Eritrea. Reporters Without Borders stelden ook dat het zelfs moeilijker is om Tibet binnen te komen dan Noord-Korea.

 

Door het onbarmhartige beleid van de Chinese regering hebben sinds 2009 152 Tibetanen, jong en oud, monniken en nonnen, nomaden en boeren, uit alle drie de provincies van Tibet, zichzelf in brand gestoken voor vrijheid voor Tibet en de terugkeer van Zijne Heiligheid de Dalai Lama naar zijn land. Nog geen drie dagen geleden stak Tsekho Tugchak, een Tibetaan van in de 40 uit Ngaba, Amdo, zichzelf in brand. Zijn stem echode de aspiraties van alle Tibetanen in Tibet. 

 

De niet aflatende protesten in Tibet zijn het gevolg van de schending van de politieke, religieuze, culturele en ecologische rechten van het Tibetaanse volk.

 

Vorige maand heeft de Chinese regering de zogenaamde herziening 'Regeling Religieuze Zaken' ingevoerd, die de godsdienstvrijheid in Tibet in zijn algemeenheid aan banden legt.Human Rights Watch meldde onlangs de benoeming van iets van 200 Communistische Partij kaders en atheïst leken ambtenaren om het bestuur van Larung Gar te controleren. Sinds 2016 wordt Larung Gar, de grootste boeddhistische onderwijsinstelling in Tibet, gesloopt en is het aantal monniken en nonnen gehalveerd. Yachen Gar, het grootste nonnenklooster in Tibet, wordt gesloopt en de nonnen worden op dit moment hun klooster uitgezet.

 

Het recente tragische nieuws van de op 17 februari uitgebroken brand bij de Jokhang tempel, de Tsuklagkhang, de heiligste tempel in de Tibetaanse boeddhistische wereld en ook een door UNESCO erkend werelderfgoed, doet Tibetanen en boeddhisten over de hele wereld groot verdriet. Er zijn meldingen van grote schade en verliezen als gevolg van het verbranden van tientallen kostbare beelden, honderden artefacten en thangkas, en muurschilderingen. De Jokhang is nog steeds gesloten voor het publiek. Het moge duidelijk zijn, dat dit een onvervangbaar verlies is van een heilige schat van onze oude Tibetaanse beschaving. Zelfs na twee weken weigeren de autoriteiten om de oorzaak van de brand en de schade, die deze heeft veroorzaakt, toe te lichten, hetgeen verontrustend is en vragen oproept. Ik dring er daarom bij de UNESCO op aan om VN-functionarissen te sturen om deze materie te onderzoeken en journalisten naar Tibet te sturen voor een onafhankelijk onderzoek.

 

De recente circulaire inzake “Verschaffen van Inlichtingen voor Misdaden en Overtredingen door Onderwereld Krachten”, uitgevaardigd door het Openbare Veiligheidsbureau van de TAR, is een aanwijzing voor de continuering en het opleggen van verdere restricties in Tibet. De circulaire omvat een lijst van 22 illegale activiteiten, waarvan Peking wil dat het Tibetaanse volk deze melden. Drie van deze noemen direct Zijne Heiligheid de Dalai Lama bij naam. De gedetailleerde richtlijn benadrukt met name, dat het Tibetaanse publiek informatie dient te verstrekken over de activiteiten van wat de autoriteiten bestempeld als “criminele met de separatistische krachten van de Dalai Lama verbonden bendes”.

 

Deze circulaire volgt een patroon van misleidende praktijk, die duidelijk is gebaseerd op een gebrek aan begrip voor de Tibetaanse manier van denken. Tibetanen in Tibet vereren Zijne Heiligheid de Dalai Lama met heel hun hart en geest. In plaats van het geloof en de toewijding van het Tibetaanse volk aan Zijne Heiligheid de Dalai Lama te erkennen, heeft de Chinese regering haar toevlucht genomen tot criminalisering van uitingen van geloof in Zijne Heiligheid de Dalai Lama. Dit is de fundamentele oorzaak van het gebrek aan ‘harmonie nationaliteiten’, waarop de Volksrepubliek China bij voortduring hamert.

Ook lostrekken van Zijne Heiligheid de Dalai Lama van het boeddhisme in Tibet is een andere belangrijke oorzaak van weerstand onder Tibetanen. Om kunstmatig te zeggen dat je Tibetaans boeddhisme kunt beoefenen, zonder Zijne Heiligheid de Dalai Lama te volgen, is hetzelfde als te zeggen dat je een katholiek kunt zijn, maar niet in de paus hoeft te geloven. Dit is deze fundamentele onjuiste weergave van het fundament van het Tibetaans boeddhisme en Tibet als een natie. Voor ons zijn Tibet en Chenrizig (Avalokiteshvara: Buddha of Compassion) één en hetzelfde, en de Dalai Lamas en het Tibetaanse volk zijn onafscheidelijk. Proberen om deze twee te scheiden, kwetst de gevoelens van het Tibetaanse volk diep en is in strijd met de kern van de Tibetaanse geest.

 

Wij veroordelen ten zeerste de circulaire met betrekking tot de criminalisering van het opkomen en beschermen van de Tibetaanse taal en cultuur en het bestempelen van de Middenweg Benadering als een “reactionair en kleingeestig nationalistisch idee”. In werkelijkheid wordt de Tibetaanse taal niet alleen beschermd op grond van artikel 4 van de Chinese grondwet, maar wordt zelfs gestimuleerd. Evenzo is de Middenweg Benadering een win-win benadering voor zowel de inwoners van Tibet als China.

We zijn vastberaden in onze inzet om de Tibetaanse kwestie vreedzaam met behulp van de Middenweg Benadering op te lossen. Nu president Xi Jinping aan zijn tweede ambtstermijn begint, roep ik hem op de kwestie van Tibet vreedzaam op te lossen door middel van dialoog tussen de gezanten van Zijne Heiligheid de Dalai Lama en de vertegenwoordigers van de Chinese regering.

 

Zoals Zijne Heiligheid de Dalai Lama ons altijd geadviseerd heeft om het beste te hopen en ons voor te bereiden op het ergste, heeft de Kashag de 50/50 visie ontwikkelt, die er naar streeft werkelijke autonomie voor het Tibetaanse volk te realiseren op basis van de Middenweg benadering. Deze visie probeert ook de strijd van de Tibetaanse gemeenschap voor vrijheid te versterken en gaande te houden voor de komende vijftig jaar, indien nodig.

 

Om haar controle over de Tibetaanse regio's en bevolking stevig in handen te houden, worden de Tibetanen systematisch gediscrimineerd. Een goed voorbeeld is dat bij de lokale overheid de hoogste post van de partijsecretaris en andere takken met werkelijke invloed in de zogenaamde Tibetaanse Autonome regio (TAR) bekleed worden door Chinese functionarissen, ondanks het feit dat Tibetanen met dezelfde opleiding en ervaring als hun Chinese tegenhangers beschikbaar zijn. 

Op dezelfde manier worden zelfs op prefectuur en provinciaal niveau gekwalificeerde Tibetanen meestal geweerd uit de functie van secretaris, terwijl minder gekwalificeerd Han-Chinezen deze post kunnen bekleden. De stijging in economische groei en welvaart in China is niet aan Tibetanen ten goede gekomen, Tibet blijft nog steeds een van de armste regio's en etnische Chinezen, die in de afgelopen jaren Tibet hebben overspoeld zijn de voornaamste begunstigden geweest.

 

Een onlangs ontvangen brief uit Tibet meldt het geval van de uitbreiding van de luchthaven Lhokha Gongkar overeenkomstig het 12de Vijfjarenplan van de TAR. “In minder dan vijf jaar is er alleen al naar het Gongkar district in Lokha een toevloed geweest van 25.000 etnische Chinezen en deze hebben het grootste deel van het lokale bedrijfsleven en de werkgelegenheid overgenomen. Indien dit het geval is in een klein district als Gongkar, is het nauwelijks voor te stellen hoe de situatie in grote steden, zoals Lhasa, Tsethang, Shigatse en Chamdo is.”

 

De Chinese regering spreekt vaak over ontwikkeling en investeringen in Tibet, maar heeft nog nooit de gegevens van de Chinese migratie en vestiging in de 74 districten van de TAR en andere delen van Tibet vrijgegeven.” Zo'n demografische overheersing is de oorzaak van de weerstand en de instabiliteit in Tibet. 

Om Tibet tot een Chinese regio te maken en Tibetaanse volk in Chinezen te veranderen, heeft de Chinese overheid al meer dan vijftig jaar doelbewust de oude Tibetaanse bergen, rivieren en plaatsen omgedoopt in de Chinese taal. Wegwijzers zijn verplicht in het Chinees en zelfs Tibetanen worden aangemoedigd om met Chinezen te trouwen en Chinese namen aan te nemen. 

 

Ik zou ondubbelzinnig willen zeggen dat dergelijke duistere oogmerken niet zullen slagen en dat de Tibetaanse zaak zal zegevieren. Zelfs na tientallen jaren van Chinese bezetting en overheersing, zijn Tibetanen blijven bestaan en heeft de Tibetaanse zaak vanuit de hele wereld steun en erkenning gekregen, met name door het leiderschap van Zijne Heiligheid de Dalai Lama, de ontembare geest en de veerkracht van de Tibetanen in Tibet en de niet aflatende inspanningen van Tibetanen in ballingschap.

Zijne Heiligheid de Dalai Lama heeft een educatieve vorming nagestreefd op basis van de analogie van de ‘vogel met twee vleugels’, waarbij Tibetanen modern onderwijs kunnen nastreven met behoud van de Tibetaanse identiteit). Nu Tibetaanse ‘millenials’ binnen en buiten Tibet voet vaste voet krijgen in de moderne wereld, moedigen we hen ook aan om dit te doen met een stevige inzet voor de Tibetaanse zaak, en trots te zijn op hun identiteit en in aansluiting met hun traditionele Tibetaanse waarden. Hun moed en overtuiging is en moet zo sterk blijven zijn als die van de oudere generatie.

 

Het door het Tibetaanse volk getoonde gevoel van eenheid en moed is altijd al een bron van grote kracht en trots geweest, maar ook hebben zich sommige elementen van het regionalisme in ballingschap voorgedaan, die niet alleen een hindernis vormen in de Tibetaanse strijd voor vrijheid, maar ook diep teleur stellen en de hoop van Tibetanen dempen, die zich hebben ingezet voor de gemeenschappelijke zaak. We kunnen niet toestaan, dat het regionalisme en sektarisme ons verdeelt. Daarom doe ik, in alle nederigheid, een dringend beroep op de Tibetanen in ballingschap om de verschillen te overbruggen en de eenheid te versterken, die altijd onze uiteindelijke kracht zullen en moeten zijn.

 

Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om onze erkentelijkheid te betuigen en onze dank uit te spreken voor de mondiale steun en solidariteit op hoog niveau voor Tashi Wangchuk, een Tibetaanse taalactivist, die momenteel in de gevangenis zit. Het Europees Parlement heeft onlangs een urgente resolutie aangenomen. Het Letse parlement gaf een gezamenlijke verklaring uit, waarin wordt opgeroepen tot zijn vrijlating. De Duitse parlementariërs en Franse senatoren hebben ook soortgelijke verklaringen gedaan, waarin ze een beroep doen op de Chinese regering voor eerlijke procesgang te voeren in zijn strafzaak. Ik dank de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de Rechten van de Mens voor het uiten van zijn bezorgdheid over Tashi Wangchuk tijdens de 37ste zitting VN-Mensenrechtenraad, die afgelopen week werd geopend.

 

Ik dank ook de Canadese minister van Buitenlandse Zaken, die een beroep deed op China om de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Mensenrechten en de Speciale Rapporteur voor de Vrijheid van Godsdienst toe te staan een bezoek te brengen aan de vermiste Panchen Lama in Tibet, na al meer dan twee decennia lang een door de VN erkend geval van gedwongen verdwijning.

 

De Tibetaanse geweldloze strijd voor vrijheid en vrede onder leiding van Zijne Heiligheid de Dalai Lama heeft van over de hele wereld steun en solidariteit gekregen. Ik betoon mijn respect en dank aan de alle wereldleiders, regeringen, parlementariërs, niet-gouvernementele organisaties en individuen, die in het verleden en nog steeds onvermoeibaar de Tibetaanse zaak steunen. Ik wil graag mijn erkentelijkheid tonen en de Tibet steungroepen en parlementaire groepen voor Tibet bedanken, zoals de 90 leden van Japan's All Party parlementaire Tibet Support Group, de grootste parlementaire steungroep voor Tibet, voor hun niet aflatende inspanningen in de ondersteuning van de Tibetaanse zaak.

 

Vandaag, nu we stilstaan bij 60 jaar ballingschap, zou ik graag in het bijzonder India en al die landen over de hele wereld bedanken, die groothartig Tibetanen gastvrijheid blijven verlenen en ondersteunen. Om hun goedheid te erkennen, zal de Tibetaanse regering in ballingschap dit jaar markeren als ‘Thank You’ jaar en dienovereenkomstig een reeks speciale evenementen over de hele wereld organiseren.

 

Tot slot, bid ik voor de lange levensduur van Zijne Heiligheid de grote 14de Dalai Lama van Tibet, en voor het welzijn van alle Tibetanen in Tibet. Ik bid en hoop dat de reünie van de Tibetanen binnen en buiten Tibet snel moge worden gerealiseerd.


The President Central Tibetan Administration 10th March 2018

DONEER AAN ICT!