Nieuws en Agenda

ICT is een organisatie die het laatste nieuws en de ontwikkelingen rond Tibet naar buiten brengt.

Klik hier voor een overzicht van alle activiteiten

Hier een overzicht van alle ICT ACTIVITEITEN!

Home  >  Nieuws en Agenda  >  Nieuwsoverzicht  >  2013  >  Augustus 2013  >  Nieuwe informatie over de Tibetaanse monnik die zichzelf in brand stak in Nepal  
   

19-08-13

Nieuwe informatie over de Tibetaanse monnik die zichzelf in brand stak in Nepal

Internationale Campagne voor Tibet, 19 augustus 2013


Karma Ngedon Gyatso in Kathmandu, Nepal. (Tibet Times)

De gehandicapte monnik die zichzelf op 6 augustus in Kathmandu in brand stak en stierf, verliet Tibet omdat hij niet in staat was om zijn godsdienst te belijden, aldus informatie gepubliceerd in de Tibet Times, een in de Tibetaanse taal gepubliceerd krant in Dharamsala, India (ICT verslag, Tibetaanse monnik sterft na zelfverbranding in Kathmandu, Nepal). De krant in ballingschap publiceerde ook beelden van Karma Ngedon Gyatso en maakte audio opnames beschikbaar van gesprekken met hem in november 2011, kort na zijn aankomst in ballingschap (Tibet Times). De achtendertig jaar oude Karma Ngedon Gyatso overleed nadat hij zichzelf in brand stak op de Boudha stupa in Kathmandu, Nepal.

Karma Ngedon Gyatso (foto) bewoog zichzelf voort op zijn armen met twee houten blokken, zijn verlamde benen achter zich aanslepend. Ondanks deze ernstige invaliditeit, ging hij, voordat hij Tibet verliet op bedevaart naar verschillende heilige plaatsen in Tibet, waaronder de heilige berg Kailash. Op een afbeelding reikt hij van de grond omhoog om een kom van voedsel te pakken. Op een andere lacht hij naar de camera, waarbij zijn handen op de houten blokken rustten met zijn benen onder hem gekruld.

In het interview met Tibet Times, hieronder in het Engels vertaald, zegt Karma Ngedon Gyatso dat als gevolg van beperkingen door de autoriteiten op het aantal monniken in zijn thuis klooster in Tibet, was hij niet in staat om zich officieel te registreren en om deze reden werd hij vaak lastig gevallen door ambtenaren. Hij sprak over de mijnbouw in zijn eigen gebied en zijn angst voor het uitsterven van de Tibetaanse cultuur.

Een vertaling van het artikel Tibet Times door ICT in het Nederlands volgt hieronder.


Tibet Times
14 november 2011



Karma Ngedon Gyatso in Kathmandu, Nepal. (Tibet Times)

De correspondent sprak met monnik Karma Ngedon Gyatso, een nieuwkomeling uit Tibet, die momenteel in het Central Reception Centre woont en uit Yangpachen in Damshung (Chinees: Dangxiong) [in de gemeente Lhasa, de Tibetaanse Autonome Regio] afkomstig is, over zijn nog korte levensverhaal, de situatie in zijn vaderland, en zijn redenen om naar India te komen.

Hoewel hij op 13 jarige leeftijd monnik werd in het Yangpachen Klooster in Damshung, kreeg hij hetzelfde jaar problemen met zijn benen en moest hij naar huis terugkeren. Na vijf jaar behandeling was er geen vooruitgang geboekt en was hij invalide aan beide benen. Hij keerde terug naar het klooster. Vorig jaar [2010] verliet hij tijdens de tweede Tibetaanse maand het klooster en met alleen zijn twee handen ging hij op bedevaart naar de heilige plaatsen in Tibet. Uiteindelijk, na een bezoek aan Mapham Yutso en Mount Kailash, kwam hij bij het ??opvangcentrum in Nepal. Op de 17de van deze maand [november 2011] kwam hij aan bij het opvangcentrum in Dharmsala.

Zijn beschrijving van de situatie in het klooster en zijn redenen voor zijn komst naar India waren als volgt. In de Yangpachen klooster in Damshung waren strenge beperkingen opgelegd door de Chinese overheid. Van de 70 monniken in het klooster waren slechts 40 voorzien van de rechten en voorzieningen van monniken. De rest was het niet toegestaan ??om deel te nemen aan monastieke activiteiten. Voor de uitvoering van Cham [een monastieke dans] en gebed ceremonies, moest vele maanden vooruit geprobeerd worden om toestemming van ambtenaren te krijgen door het aanbieden van steekpenningen. Aangezien alle ambtenaren op districts-en provinciaal niveau Chinees zijn, en de gewone ambtenaren onder hen Tibetaans zijn, worden de Tibetaanse ambtenaren gebruikt om het overheidsbeleid uit te voeren en om beperkingen op te leggen aan kloosters. Op deze wijze worden Tibetanen gebruikt om Tibetanen te saboteren.

Tijdens zijn tien jaar in het klooster heeft hij niet het identiteitsbewijs van een monnik gekregen en dus was zijn verblijf eigenlijk onrechtmatig. Vorig jaar werd hij bevolen niet langer in het klooster te blijven, maar terug te keren naar huis. Na zijn vertrek uit het klooster en tijdens zijn bedevaartreizen werd hij constant lastig gevallen door beveiligingspersoneel, aangezien hij geen identiteitspapieren als monnik had. Hem werd verzocht geen monniksgewaden te dragen. Echter, hij vervolgde zijn weg door te reageren, dat aangezien hij invalide was en niet kon werken, en ook omdat hij arm was, zonder iemand iemand zich om hem bekommerde, het dragen van een monniksgewaad een manier was om te overleven.
De verslaggever vroeg hem of de Chinese regering steun verleende aan armen en gehandicapten. Hij antwoordde, “Gedurende één jaar kreeg ik 2 Gyamas [een maat voor het gewicht, ongeveer een halve kilo] vlees, 2 Gyamas boter, en een zak Tsampa van de Chinese regering als vorm van hulp. Anders dan dat heb ik geen enkele steun of zorg gekregen.”

Op de vraag naar zijn ervaringen tijdens zijn bedevaart naar vele gebieden in Tibet, zei hij dat het echte Tibet verloren gaat. Hij gaf het voorbeeld dat in zijn thuis gebied vanaf 2005 mijnbouw gepleegd wordt en nu de bergen kaal waren en daarom het werk moest worden gestaakt. In de afgelopen vijf tot zes jaar vervoerden honderden voertuigen de ertsen uit de bergen naar de Chinese gebieden, hoewel ze beweren dat ze Tibet helpen.

Wederom op grond van zijn waarnemingen tijdens zijn bedevaart, werd, toen hij in de Tod Ngari regio was, zelden de monastieke discipline wordt nageleefd, ondanks uiterlijke schijn. De Chinese overheid is bezig met het uitroeien van de cultuur, inclusief het Tibetaanse boeddhisme. Maatschappelijk ook, overal, waar je gaat in de Tibetaanse gebieden overtreffen Chinese Tibetanen in aantal en alle gebieden zijn veranderd in Chinese steden. Wijzend naar een aantal jongeren bij het ??opvangcentrum [voor nieuwkomers in ballingschap] die om hem heen waren, zei hij dat de meeste van deze jongeren alleen het Chinese schrift kenden en Tibetaanse taal niet konden lezen of schrijven.

Aan het einde zei hij dat ook al praten ze in de Chinese overheidspubliciteit over de Volksrepubliek China, in werkelijkheid voert de overheid de bepalingen in de Grondwet niet uit met betrekking tot het beleid van minderheden in het algemeen, en Tibetanen in het bijzonder. Niet alleen dat, in elk van de Tibetaanse gebieden wordt ander beleid uitgevoerd. In het geval van zijn eigen thuisgebied en zijn klooster, Yangpachen, hoewel hij wist dat het uitgevoerde beleid er niet overeenkomstig de grondwet was, is er geen mogelijkheid voor beroep of discussie. Hij zei dat China deed wat het wilde doen zonder enige naleving van de wet of het rechtssysteem en dat het meer struikroverij was.

DONEER AAN ICT!