Gevangenschap, marteling en discriminatie
Waarom worden Tibetanen door China gevangen gezet en gemarteld?
De Chinese overheid beschouwt Tibetanen die oppositie voeren tegen de Chinese wetten of die hun steun betuigen aan de Dalai Lama als een gevaar voor de staat.
Aan welke vormen van foltering worden Tibetanen blootgesteld?
De martelmethoden variëren van slaan en schoppen, het toedienen van elektrische schokken op gevoelige plekken, het onthouden van slaap en voedsel, het toebrengen van brandwonden en het gebruik van klemmende handboeien. Ook worden gevangenen in isoleercellen opgesloten.
Volgens de China Commissie van het Amerikaanse Congres zaten eind 2008 meer dan vijfhonderd Tibetanen vast voor het uiten van hun politieke overtuiging. Tibetanen die uitdragen dat de Tibetaanse cultuur verschilt is van die in de rest van China kunnen gevangen genomen worden.
Gevangenschap en marteling
Volgens de China Commissie van het Amerikaanse Congres zaten eind 2008 meer dan vijfhonderd Tibetanen vast voor het uiten van hun politieke overtuiging. Tibetanen die uitdragen dat de Tibetaanse cultuur verschillend is van die in de rest van China kan gevangen genomen worden.
De gemiddelde gevangenisstraf voor een Tibetaanse politieke gevangene neemt toe. Volgens een in 2006 door de China Commissie van het Amerikaanse Congres uitgebracht rapport was dit gemiddelde tien jaar en elf maanden.
Overal in Tibet vinden op grote schaal martelingen plaats in gevangenissen en detentiecentra. De martelingen bestaan niet alleen uit schoppen en slaan maar ook van mishandeling die geen zichtbare sporen achterlaten, zoals blootstelling aan extreme temperaturen en onthouding van slaap en voedsel.
Discriminatie
De Chinese wetgeving stelt de instandhouding van de Chinese eenheidsstaat tot doel. De Chinese autoriteiten hebben een etnocentrische opvatting, die impliceert dat Tibetanen onderontwikkeld zijn en Chinese steun nodig hebben. Het gevolg is dat de Tibetaanse bevolking gedwongen wordt om afstand te doen van de Tibetaanse identiteit, religie en cultuur.
De toegang tot gezondheidszorg is slecht voor veel Tibetanen. Dit is deels te wijten aan het feit dat de meeste Tibetanen op het platteland wonen en medische voorzieningen geconcentreerd zijn in stedelijke gebieden waar naar verhouding meer Chinezen wonen. Ook de toegang tot goed onderwijs is voor Tibetanen moeilijker. Tibetaanse kinderen krijgen in het onderwijs met meer hindernissen te maken dan hun Chinese leeftijdsgenoten. Na het lagere schoolonderwijs, dat in de meeste gebieden in het Tibetaans wordt gegeven, stromen kinderen moeilijk door naar het middelbaar onderwijs waar Chinees de voertaal is. In het curriculum zijn denigrerende boodschappen over de Tibetaanse cultuur opgenomen. Tibetanen ondervinden ook discriminatie bij het zoeken van werk en hebben minder toegang tot opleidingen, vergunningen en investeringskapitaal. Migranten beschikken vaak over betere connecties die hen helpen bij het verkrijgen van vergunningen. Ook krijgen ze voorrang bij de door de overheid gesteunde huisvesting- en werkgelegenheidsprojecten.
